https://telegram.me/chashmnewss
15. مهر 1396 - 11:44   |   کد مطلب: 5035
روسیه بر منافع ایالات متحده آمریکا در هر نقطه‌ای از جهان اثرگذار است. روسیه مرزهایی با اروپا، خاورمیانه و آسیا دارد و این‌ها همه مناطقی هستند که برای ایالات متحده آمریکا بسیار مهم و حیاتی است.

به گزارش چشم نیوز،به نقل از تبیان:  برخی کارشناسان اختلافات میان دو کشور را مسبوق به سابقه دانسته اند در حالی که برخی دیگر، رفتارهای سیاسی این دو کشور را منشأ این روابط تیره می دانند.

در پی انتشار خبر تحریم هایی که کنگره ایالات متحده آمریکا علیه ایران و روسیه به تصویب رسانده، ضروری دانستیم روابط دو کشور روسیه و ایالات متحده امریکا  را از دید رسانه های بزرگ و صاحب نظران و مردان سیاست بررسی کنیم. برخی کارشناسان اختلافات میان دو کشور را مسبوق به سابقه دانسته اند در حالی که برخی دیگر، رفتارهای سیاسی این دو کشور را منشأ این روابط تیره می دانند.

روزنامه موسکوفسکی کومسمولتیس درباره روابط دو کشور ایالات متحده آمریکا و روسیه مقاله‌ای درج نموده و بر این نکته تاکید کرده است که فقط خواسته و میل دو رهبر این دو کشور نیست که در بهبود روابط مؤثر است، چه اینکه فقط تمایل به بهبود روابط کافی نیست. آن چه هم اکنون درباره روابط دو کشور روسیه و آمریکا، نه فقط در کنگره آمریکا بلکه در بیشتر محافل شنیده می شود، دخالت روسیه در انتخابات ریاست جمهوری آمریکا و روابطی است که با شخص ترامپ برقرار شده است.  همین موضوع دستمایه جلسات و سمینارها و نشست های علمی سیاسی شده است. البته لازم به ذکر است که منابع موثقی هم به شایعه بودن این دخالت‌ها اشاره می کنند و آن را فاقد اعتبار و صحت می‌دانند.

در دانشکاه جورج تاون واشنگتن، نشستی در همین زمینه برگزار شد که در آن یکی از اعضای مجلس اتحاد روسیه ولادیمیر لوکین شرکت کرده بود. وی در گفته هایش به گفته های نظریه‌پرداز سیاسی آمریکایی هنری کسینجر اشاره کرد که می‌گوید: «روابط امریکا و روسیه خلال پنجاه سال اخیر به کمترین و نازل ترین سطح روابط تنزل یافته است». حتی لوکین از وی مجدداً می پرسد: «آیا منظور شما پانزده سال اخیر است یا پنجاه سال اخیر؟» و کسینجر پاسخ می دهد :« پنجاه سال اخیر!» 

غرب باید در پی تقویت امور دفاعی و پر کردن ضعف‌های اقتصادی و سیاسی باشد و نیز به دنبال راه‌اندازی برنامه‌ها و نقشه‌هایی برای مواجهه با بحران‌های پیش رو.

این رویکرد کاملاً گویای این حقیقت است که روابط اگرچه در طی سال ها در ظاهر خوب بوده اما اختلافات ریشه دار مانع بهبود روابط و حل مسائل بین دو کشور شده است. البته بسیاری از کارشناسان با وجود چنین مشکلاتی و اساساً با برداشت کسینجر چندان هم موافق نیستند. مثلاٌ مدیر مؤسسه کینان در واشنگتن، متیو رودجینسکی و سفیر سابق آمریکا در بلاروس و جورجیا کینت یالوفیتس در روزنامه گراند فورکس هیرالد می نویسد:«اختلافات جدید بین اتحاد جماهیر شوروی- روسیه- و ایلات متحده آمریکا در گذشته نیز وجود داشته است و از این حد نیز فراتر رفته است». از این گفته برداشت می شود که اختلافات بیش از پنجاه سال سن دارند و فقط مربوط به پنجاه سال اخیر هم نیستند.

کارشناسان معتقدند بهبود روابط دو کشور در آینده در خلال همکاری در زمینه هایی که فراهم است با هدف کنار گذاشتن اختلافات در مساحت های دیگری که منظور همان دید آن ها نسبت به جهان و مبانی کشورداری و نیز در اهداف سیاست خارجی باید رخ دهد. روجینسکی ویالوویتس از ویژگی خاص روابط میان دو کشور روسیه و آمریکا صحبت می کند: روسیه بر منافع ایالات متحده آمریکا در هر نقطه ای از جهان اثر گذار است. روسیه مرزهایی با اروپا، خاورمیانه و آسیا به طور کلی دارد.و این‌ها همه مناطقی هستند که برای ایالات متحده آمریکا بسیار مهم و حیاتی هستند. روسیه نیز مانند ایالات متحده آمریکا منافعی دارد که نمونه آن منافع حیاتی روسیه در قطب شمال است. 

از سوی دیگر بهبود روابط ایالات متحده آمریکا با روسیه، برای حل مشکل ایالات متحده در مبارزه با تروریسم، و مساله گازهای گل خانه ای و انتشار سلاح های هسته ای مفید خواهد بود. همچنین کارشناسان، اشاره می کنند که برای همکاری و تعامل با روسیه به شکل صحیح مجبور به تلاش های دو طرفه و مشترک صاحب نظران و کارشناسان سیاست خارجی است که البته این گونه افراد در ایالات متحده امریکا انگشت شمارند. « از بیست و پنج سال گذشته، دولت ایالات متحده آمریکا و جامعه آمریکا واکنش مطلوبی به تحدیات روسیه و فرصت هایی که برای همکاری با روسیه برایش فراهم شده از خود نشان نداده است. بازنمون روابط خارجی یک کشور بر روابط دو کشور در سطح افراد مؤثر است و می تواند به عنوان معیاری برای درجه این روابط به کار رود. 

پس برای نمونه، به آمارها مراجعه می کنیم. تعداد دانشجویان آمریکایی که در روسیه مشغول به تحصیل هستند، حدود هزار نفر است. نکته تأمل برانگیز این تعداد آنجاست که این تعداد، چهل و پنج درصد تعداد دانشجویانی است که در سال 2011 در روسیه مشغول به تحصیل بوده اند. این یعنی تعداد دانشجویان آمریکایی در روسیه در فاصله زمانی هفت سال، تقریباً به نصف تنزل پیدا کرده است. به طور مشابه در ایالات متحده آمریکا، در رشته هایی که به نوعی به روسیه مربوط می شوند، تعداد دانشجویان دوره های تحصیلات تکمیلی، هر سال نسبت به سال قبل کمتر و کمتر می شود. 

در همین راستا، مجله تایم به تعدادی از عللی که مانع بهبود روابط روسیه - آمریکا شده اشاره می کند. 

در ژانویه 2017، رسانه‌های جمعی نام ترامپ را 202000 بار و نام پوتین را 147700 بار تکرار کردند و این برای اولین بار است که شخصی بیش از پوتین نامش در رسانه‌ها بیان می‌شود.



اول مسأله ناتو: به عقیده مجله تایم، ترامپ همواره در پی تقویت هم پیمانی قوی تر در میان کشورهای عضو ناتو است در حالی که برعکس، روسیه در پی تضعیف آن است. در همین راستا، ترامپ از کشورهای عضو ناتو خواسته  تا دو درصد تولید ناخالص داخلی شان را به تقویت این نیرو اختصاص دهند. این افزایش بودجه و تقویت نیروی ناتو به هیچ وجه برای روسیه خوشایند نیست.

دوم اینکه یاری دهندگان و مشاوران ترامپ در زمینه امور دفاعی و امنیتی از همراهان و دوستان مسکو نیستند. دلیل این ادعا گفته های این افراد است که رسانه ای شده است. وزیر دفاع ایالات متحده آمریکا، جیمز میتیس، روسیه و پوتین را «خظر ژئوپلتیک» می خواند. همچنین رئیس سازمان اطلاعات امنیت مرکزی ایالات متحده آمریکا، مایک پومبیو، دخالت روسیه در انتخابات ریاست جمهوری آمریکا در سال 2016 را کاملاً رد می کند. نمونه دیگر، معاون رئیس سابق امور امنیت ملی ایالات متحده امریکا، مایکل فلین است، رویکردهای وی تا حدی هم راستا با روسیه بود به همین دلیل وی را مجبور به استعفا از سمتش کردند و به جای او، ژنرال گربرت ریموند کماستر را نشاندند که روسیه را دولت دشمن ایالات متحده آمریکا می داند.

اما ویوناهیل که ترامپ وی را مدیر امور اروپایی و روسیه در کاخ سفید کرده است در این زمینه می نویسد: «غرب باید در پی تقویت امور دفاعی‌اش باشد و باید در پی پر کردن ضعف‌های اقتصادی و سیاسی باشد و نیز به دنبال راه‌اندازی برنامه‌ها و نقشه‌هایی برای مواجهه با بحران‌ها برای توانمندی بیشتر برای مقابله با جنگ با پوتین در قرن بیست و یکم باشیم».

سوم سردی روسیه در مقابل ترامپ، در ماه ژانویه 2017، رسانه‌های جمعی نام ترامپ را 202000 بار و نام پوتین را 147700 بار تکرار کردند و این برای اولین بار است که شخصی بیش از پوتین نامش در رسانه ها بیان می شود. اما بعد از استعفای فلین، رسانه های جمعی روسیه دیگر به ترامپ به این اندازه توجه نکردند، تا حدی که نام ترامپ فقط در شبکه های تلویزیونی تا 88 درصد کاهش یافت. 

چهارم اختلافات نفتی دو کشور است. ترامپ دوست شرکت‌های نفتی آمریکایی است و کمک‌هایش به آن‌ها ادامه خواهد یافت. در صورت کاهش قیمت نفت در بازارهای جهانی، در اثر تحریکات ترامپ، این بر اقتصاد روسیه اثرگذار است. 

پنجمین موردی که روزنامه تایم مطرح می کند، شایعه حمایت روسیه از ترامپ در انتخابات ریاست جمهوری آمریکاست. با وجودی که این مسأله اثبات نشده است، اما این گیوتین همچنان بر گردن ترامپ قرار گرفته است و کارشناسان به ترامپ توصیه می‌کنند که هر نوع رابطه با روسیه را انکار کند. 

دیدگاه شما

آخرین اخبار