https://telegram.me/chashmnewss
15. مهر 1396 - 10:52   |   کد مطلب: 5033
استاد جامعه شناس گفت: دو معضل فقر و بیکاری در جامعه اشاره و خاطرنشان کرد: منشاء فقر و بیکاری در جامعه سوء تدبیر و تنبلی نسل جوان است.
منشاء فقر و بیکاری در جامعه سوء تدبیر و تنبلی نسل جوان است

دکتر محمد رضایی، استاد جامعه شناس در گفت و گو با چشم نیوز اظهار داشت: دو معضل فقر و بیکاری در جامعه اشاره و خاطرنشان کرد: منشاء فقر و بیکاری در جامعه سوء تدبیر و تنبلی نسل جوان است.

 

این استاد جامعه شناس بیان داشت: فقدان تفریحات مناسب و شادی و نشاط در جامعه و وجود فقر، بیکاری، طلاق و دشوار شدن شرایط ازدواج برای جوانان مجموعا باعث می شود در جامعه پرخاشگری، خشونت، ستیزه گری، دعوا، جرم و جنایت و ورود به اعتیاد و فحشا، دزدی و ارتشا صورت بگیرد.

 

وی افزود: اکنون بیکاری در جامعه وجود دارد و بسیاری از جوانان از کارگر ساده تا نیروی تحصیل کرده دانشگاهی بیکار هستند که این امر باعث خشونت می شود.

 

رضایی خاطرنشان کرد: یکی از اثرات بیکاری فقر و محرومیت وی از رفاه و آسایش و امکانات مادی است و سبب می شود که شخص بیکار نتواند از سهولت های زندگی اجتماعی به نحو احسن استفاده کند و خود و خانواده اش را در یک محرومیت قرار می دهد.

 

استاد دانشگاه افزود: این مساله می تواند طی زمان متمادی آرامش روحی و روانی شخص و خانواده وی را مختل بسازد و حتی فرزندان اینگونه خانوادهها نیز نمی توانند از سهولت های ساده و ابتدایی زندگی مثل تحصیل استفاده کنند.

 

وی تصریح کرد: جوانانی که بعد از جستجوی کار ناامید می شوند، در محلات خاصی جمع می شوند و اشخاص مثل خود را می یابند و بنابر عدم موجودیت برنامه کاری دست به قمار، فحشا و... می زنند و به تصور اینکه می توانند با توسل به مواد نشه آور از غم دنیا رهایی یابند خود را در چنان دامی می اندازند که رهایی از آن کار بسیار مشکلی است.

 

 رضایی گفت: وقتی که قشر جوان یک کشور و مملکت وقت خود را بیهوده تلف می کند و کاری برای انجام دادن ندارد چگونه کشور پیشرفت کند؟ جوانانی که در همه جای دنیا یکی از مهمترین و غنی ترین ثروت هر کشور به حساب می آید در افغانستان بر اثر عوامل مختلف بیکار هستند و به جای اینکه باری از دوش این کشور و مردم بردارند سربار جامعه هستند و خود یک مشکل.

 

استاد دانشگاه تاکید کرد: پیشرفت یک جامعه مرهون زحمات و تلاش های جوانانی است که وقت خود را صرف خدمت و پیشرفت علم و صنعت کشور می کنند اما جوانان کشور ما نتوانسته اند هویت واقعی خویش را دریابند و به رسالتی که به دوش آنها است جامعه عمل بپوشند.

 

وی اظهار کرد: بنابراین مسئولین باید در ابتدا معضل بیکاری را حل کنند. البته در هیچ کجای دنیا بیکاری در حد صفر نیست و باید آن را به حد معقولی رساند. دوم اینکه فاصله طبقاتی را کم کنند. سوم اینکه در طرح هدفمندی یارانه ها باید یارانه را به افراد نیازمند بدهند نه به کسانی که از قشر مرفه جامعه هستند؛ و چهارم اینکه تورم را کاهش دهند.

 

رضایی ادامه داد: سیاست های کلان دولت در بخشهای اقتصادی، صحت، معارف، انرژی می تواند قسمتی از مشکل را رفع نماید. وجود امنیت نیز می تواند افراد خصوصی داخلی و خارجی را نیز مشتاق و علاقمند به سرمایه گذاری در کشور نماید.

 

استاد دانشگاه تصریح کرد: با وجود منابع غنی و سرشاری که در کشور موجود است، اگر کمی تلاش و زحمت را نیز چاشنی آن بسازیم مشکل بیکاری که بسیاری از مردم کشور از آن رنج می برند، تا حدودی مرفوع خواهد شد. البته تلاش و زحمت صادقانه مردم و بخش خصوصی نیز را نباید فراموش کرد.

دیدگاه شما

آخرین اخبار