https://telegram.me/chashmnewss
20. تير 1396 - 12:15   |   کد مطلب: 4711
قرارداد نفتی ایران با توتال که بمنظور توسعه فاز ۱۱پارس جنوبی منعقد گردید از نظر غالب صاحب نظران تفاهمنامه ای پر ابهام و قراردادی بد، تا حدودی زشت و ناقص میباشد که دست آخر ناتمام رها خواهد شد و سیاسی کردن IPC برای فرار از منتقدین است؛ چون می توانند برچسب بزنند که این سیاسی است .
 سیاسی کردن IPC برای فرار از منتقدین است

به گزارش چشم نیوز، روز دوشنبه دوازدهم تیرماه سال جاری کنسرسیومی متشکل از شرکتهای توتال فرانسه، سى ‌ان ‌پى ‌سى چین و پتروپارس ایران قراردادی به ارزش حدودی 5 میلیارد دلار را به امضاء رسانیدند. امضاء این قرارداد سر و صدای زیادی برپا کرد ولیکن نقاط ضعف  را نیز با خود به همراه دارد که اگر دقیق مورد واکاوی قرار گیرد سایه روشن و نقاط ضعفش عیان میگردد، لذا باعنایت به اهمیت موضوع، واجب و ضروری میباشد تا پروسه و نحوۀ تنظیم قرارداد نفتی با شرکت توتال را بطور اجمال مورد تحلیل و بررسی قرار دهیم. از همین رو با دکتر سعید پور محمد یکی از اساتید دانشگاه تهران در این مورد به گفت و گو در مورد قرار داد توتال نشستیم.

 

قرارداد نفتی توتال به چه منظور است؟

 

قرارداد نفتی ایران که با توتال بمنظور توسعه فاز 11پارس جنوبی منعقد گردید از نظر اغلب صاحب نظران و کارشناسان نفتی، سیاسی و اقتصادی ایران و جهان، تفاهمنامه ای پر ابهام و قراردادی بد، تا حدودی زشت و ناقص میباشد که دست آخر ناتمام و نیمه کاره نیز رها خواهد شد.

 شاید ماجرای این قراردادها باجی باشد که در زمان برجام به طرف مقابل داده شده است و ما نمی دانیم. هیچ آدم عاقل و کسی که یک لیوان آب در ایران خورده باشد حاضر نیست این را ادامه بدهد.

ما اعتقاد داریم IPC استثنا است؛ قائده نیست. جایی که کارمان گیر می کند، دانش نداریم، پول نداریم این قراردادها را اجرا کنیم ولی الآن کل میادین ما را دارند واگذار می‌کنند. هر جای آن را سوراخ بزنیم به نفت می رسیم. اینطوری نیست که بگویید ریسکش بالا است. ما در اوج تحریم‌ها با همین سرمایه و توانمندی داخلی تولید این میدان را به 110 هزار بشکه رساندیم. این میدان ریسک داری نیست که بخواهیم توتال بیاید.

می‌خواهند چه چیزی یاد ما بدهند؟ در بحث حفاری مشکل داریم؟ در کامپیلشن مشکل داریم؟  در چاه مشکل داریم؟ در تجهیزات مخزن مشکل داریم؟ نه، می گویند ما می خواهیم خارجی ها را بیاوریم هنر مدیریتی‌شان را یاد بگیریم. یعنی ، آنها یک هنر مدیریتی دارند ما این را نداریم. در بند ج ماده 8 این قراردادها گفته شده شرکت‌های طرف قرارداد انجام تمامی مواد مندرج در قرارداد به جز مدیریت مجموعه پیمان و انجام مطالعات مخزن را می‌توانند به شرکت های دیگر واگذار کنند. این یعنی چه؟ یعنی ما یک میدان داریم، می توانیم چاه بزنیم اما بلد نیستیم کجا چاه بزنیم، با چه الگویی باشد. ما اعتقادمان این است که این ها را یک شرکت مشاور هم می‌تواند برای ما انجام دهد. می‌گویند تضمینی ندارد. مگر توتال  تضمین داده است؟  چه تضمینی است که 300 هزار بشکه بدهند؟ جریمه هم که این قراردادها ندارند. این اتفاقات تخیلی نیست. آن طرف مرز در میدان مجنون عراق همین اتفاق افتاد. شیل سر عراقی‌ها کلاه گذاشت و در مناقصه پیروز شد. الآن وزیر نفت عراق گفته باید در قراردادها تجدید نظر کنیم. جالب اینکه ما گفتیم قرارداد عراق را با جذابیت های بیشتر ارائه می‌کنیم. یعنی یک سری گیر و بندها را عراقی‌ها گذاشته بودند را هم برمی‌داریم.

 

 مقامات ایرانی بدترین زمان ممکن را برای امضاء این قرارداد انتخاب کرده بودند!! زیرای جدای از اینکه کشور فرانسه و علی الخصوص شرکت توتال همیشه در ایام سخت، پشت ایران را خالی کرده و کشورمان را تنها گذاشته اند اما پس از دیدار چند روز پیش آقای ظریف وزیر امورخارجه ایران با مقامات فرانسوی از جمله رئیس جمهور جدید آن کشور، انتظارها بر این بود که حداقل به این زودی ها، ناسازگاریهای فرانسوی را نبینیم ولیکن یکی دو روز پس از دیدار ظریف و امانوئل ماکرون، شاهد اتفاقاتی منفی و آزار دهنده از جانب فرانسه برعلیه ایران بودیم از تصویب تحریمهای جدید گرفته تا میزبانی کنفرانس سالانه مجاهدین خلق!! به همین خاطر کمترین توقع ملت شریف ایران این بود تا حداقل مدتی اخم دولت مان برای مسئولین آن کشور پایین میبود نه اینکه بدون فوت وقت آغوش مان را برایشان باز کنیم و با آنان قهقهه بزنیم و قراردادهای میلیارد دلاری را هم به آنان پیشکش نمائیم!!

 

آیا کشورهای دیگر چنین  قراردادی را امضا می‌ کنند؟

 

کویت الآن این کار را نمی‌کند. توسعه میادین با شرکت ملی نفت کویت است ولی از مشاوران قدر استفاده می کند. پول خوب می دهد. پول ساعتیش شاید چند ده برابر پول ساعتی باشد که ما به کارمندان می دهیم  ولی سرجمعش پولی نمی شود. چون در مقابل قراردادی که ما با توتال برای 25 سال می‌بندیم چیزی نمی‌شود. کلا ده میلیون دلار به مشاور می دهید. ده میلیون دلار عددی نیست. اینها در آمریکا و مکزیک و دریای شمال نیست. کشورهای عربی نزدیک خودمان هم اینطور قرارداد نمی‌بندند.

 

 

علت عجله دولت برای اجرا این قراردادها چیست؟ آیا ارتباطی با موضوع برجام دارد؟

 

شاید ماجرای این قراردادها باجی باشد که در زمان برجام به طرف مقابل داده شده است و ما نمی دانیم. چون اگر جایی دیده نشده که ما چنین باجی بدهیم؛ هیچ آدم عاقل و کسی که لیوان آب در ایران خورده باشد حاضر نیست این را ادامه بدهد. متاسفانه این را در کمیته اقتصاد مقاومتی بردند. مفهوم اقتصاد مقاومتی را به سخره گرفتند. چه ارتباطی به اقتصاد مقاومتی دارد؟ کاملا مغایر است. اقتصاد مقاومتی می گوید استفاده بهینه از امکانات خودمان، این که می گوید خارجی را بیاورید و همه چیز را بدهیم به خارجی، ما هیچ چی نیستیم.

وزارت نفت نمی خواهد کاری در این مملکت انجام شود. ظرف سه سال گذشته آجر روی آجر نگذاشتند . یک چیزی را آوردند، این الگو در هیچ جا به کار گرفته نشده است. مردم در دنیا نمی روند قرارداد اختراع کنند. الگویی که قبلاً تست شده برمی دارند و در کشورشان انجام می دهند تا ریسکش کمتر باشد. این قرارداد برای کشورهای مستعمره است. یک کشور استعمارگر با کشور مستعمره قرارداد طولانی مدت می بندد. اگر آمریکا در عراق چنین قراردادی بست، چون در عراق هزینه کرد و صدام را برداشت. می گوید مردم من از دست یک دیوانه آزادتان کردم، هزینه دادم، بنابراین الآن باید سهمم را بردارم. مستعمره است. مگر ما شرایط عراق را داریم؟ واقعیت این است که نمی خواهند کاری کنند. می خواهند مشکل ایجاد شود و بعد برای فشار رسانه ای بیاورند. صدها گروه تلگرامی و واتس آپ و هفته نامه دارند. بنابراین از شانتاژ استفاده می کنند. شما ببینید این وزارت نفت دولت حتی در کمیسیون های مجلس هم می تواند تاثیرگذار باشد. سخنگوی مجلس که باید هر اتفاقی که افتاده را بگوید، صحبت‌ها را دستکاری می کند که به نفع نفت باشد.

 

در حال حاضر با تصویب هیئت دولت سرانجام این طرح چه می‌شود؟

 

مدیرعامل شرکت توتال پیشتر به صراحت گفته بود که نهایی کردن قراردادی که در تهران امضاء کرده، بستگی به تصمیم آمریکا درباره تمدید معافیت تحریمهای ایران دارد که در غیر اینصورت همه چیز روی هوا خواهد بود.!!

 

با تمام این ابهامات و سوابق نورانی شرکت توتال!!!!!، متأسفانه مقامات دولتی کشورمان، پیمانکاران ایرانی و چینی حاضر در این قرارداد را زیر سایه پرچم فرانسه قرارداده اند که قطعاً با ابهاماتی که در عقد این قرارداد وجود دارد و همچنین با سوابق نه چندان مثبتی که از شرکت توتال در اختیار داریم، سرنوشت این قرارداد نیز چندان روشن نیست و به احتمال قوی به درد سایر پروژه های توتال دچار خواهد شد یعنی دیر یا زود این شرکت فرانسوی پروژه توسعه فاز 11پارس جنوبی را هم نیمه کاره رها خواهد کرد از همین رو، قرارداد نفتی ایران با توتال، قراردادی (ناتمام) خواهد بود.

دیدگاه شما

پربیننده ها

آخرین اخبار